هردو حماسه را گرامی میداریم (بخش دوم)
با یاد و نام خدای مهربان
سوم خرداد
سوم خرداد سال ۶۱ یاد آور باز پس گیری خرمشهر از دشمن متجاوز به ایران اسلامی است.پیروزی در مقابل دشمنی که ساز و برگ نظامیش محل قیاس با توان نظامی ما نداشت با محاسبات مرسوم نظامی دور از ذهن تصور می شد. از طرف دیگر اختلافات داخلی نیز در مرحله حساسی قرار گرفته بود.اما پایمردی و غیرت زنان و مردان بی ادعا پیروزی بزرگی را رقم زد ،آنچنان که به حق نام"حماسه" گرفت.
خرمشهر آزاد شد و آزادیش را مدیون مردان بزرگی بود که بی اعتنا به غوغای قدرت و ثروت جان در کف نهادند تا ایرانی و ایران اسلامی همچنان سرافراز بماند.آنها نه اسیر نام و نان شده بودند و نه به میز و مقام چسبیده بودند،غرقه آب گشتند اما به آب آلوده نشدند.
اینک جای خالی آن مردان بی ادعا بیش از هر زمان دیگری احساس می شود. اگر چه همه ما به آن اسطوره های مقاومت می بالیم اما فقدان بزرگمردانی چون مهدی و حمیدباکری ،جهان آرا ،خرازی ،همت ،چمران ،بروجردی ،کاظمی ،صیاد شیرازی و هزاران سرمایه انسانی دیگر خلاء پر ناشدنی است.مردانی که اگر امروز بودند اوضاع به گونه ای دیگر بود ،آنان نشان داده بودند برای خود ردایی نمی دوزند و بر خوان قدرت نمی نشینند.
به روح بزرگشان درود می فرستیم، یادشان گرامی و همتایانشان بسیار باد.
خوشا چون سرو ایستادنی سبز
خوشا چون برگها افتادنی سبز
خوشا چون گل به فصلی،سرخ مردن
خوشا در فصل دیگر ،زادنی سبز
نمی دانم پس از مرگم چه خواهد شد