یاد ایام
این روزها ایام خاطره انگیز و غرور آفرینی برای ملت بزرگ ایران است،آزادی خرمشهر و دوم خرداد یک وجه مشترک دارند: هردو حماسه نام گرفته اند.
دوم خرداد:
در دوم خرداد ۷۶ سید محمد خاتمی که با وعده "فردای بهتری برای ایران اسلامی" در عرصه انتخابات ریاست جمهوری حاضر شده بود،در اوج ناباوری و با اکثریت آرا به پیروزی رسید.بخشی از ارکان قدرت تلاش می کردند یا حداقل دوست داشتند رقیب او پیروز گردد.در این اوضاع برد اصلاح طلبان حتی برای خودشان نیز قابل تصور نبود.عظمت حضور مردم در پای صندوق های رای به اندازه ای بود که مقام رهبری از آن روز به عنوان "حماسه" یادکردند.
خاتمی ۸ سال رئیس جمهور ماند.اتفاقات تلخ و شیرین بسیاری در آن سالها رخ داد که اکنون مجال پرداختن به آنها نیست.شاید به همان میزان که بحران آفرینی ها سد راه شد،عدم سازماندهی تشکیلاتی و نداشتن استراتژی به همراه غفلت از لایه های زیرین اجتماع نیز به فرایند اصلاحات ضربه زد.
اکنون ورق به گونه دیگری رقم خورده است.اصولگرایان به صورت تقریبا" یکدست در ارکان مهم حاکمیت جای گرفته اند.اما رادیکالیسمی که از دل اصولگرایی سر برآورده و به اقتدار گرایی منتهی شده چنان قاعده بازی را به هم ریخته که حتی محافظه کاران سنتی جناح راست نیز از آنچه گذشت و می گذرد بیمناک شده اند.علاوه بر مسائل داخلی،عرصه روابط بین الملل نیز به چالشهای اساسی و بی سابقه دچار گردیده است.
اکنون در چرایی این موارد سخنی نمی گوییم اما بی تردیداصلاحات راه بی بدیل این نظام برای رهایی ازچالش هاست.گزینه برون شویی که فرصت نوزایی"جمهوری اسلامی ایران" را فراهم می آورد.محافظه کاران نیز چه بخواهند و چه نخواهند آنجا که اقتضاء می کند قدم در همان راهی می گذارند که خود،اصلاح طلبان را از ورود به آن نهی می کردند و برسر آن غوغا به راه می انداختند.از وعده های انتخاباتی گرفته تا آنچه که اکنون در بحث مذاکره مطرح است مشحون از مصادیق این موضوع است.گو اینکه گفتمان اصلاح طلبی خوب و ضروری است اما عواید آن نبایدبه نام اصلاح طلبان ثبت شود!
کسانی که از انبوه هزینه های "انقلاب" آگاهی دارند هیچگاه آن را به اصلاحات ترجیح نخواهند داد.چه که حکمرانی خوب فقط در مسیر اصلاحات به دست خواهد آمد.فرو کوفتن اصلاحات و اصلاح طلبان از یک سو و کامجویی از دستاوردهای آن چیزی نیست که بتوان از آن دفاع کرد.کسانی که از پایان اصلاحات سخن می گویند باید به الزامات گفته خود نیز توجه داشته باشند که اگر داربست اصلاحات در یک نظام بریزد اتفاقات ناخوشایندی رخ خواهد داد.اصلاح طلبان تلاش می کنند این دار بست پابرجا بماند.برهمین اساس با تما م توان و با انگیزه ای بیشتر درعرصه حضور خواهند یافت.
تو با خدای خود انداز کار و دل خوش دار که رحم اگر نکند مدعی خدا بکند
سوم خرداد:
سوم خرداد ۶۱ یاد آور باز پس گیری خرمشهر از دشمن متجاوز به ایران اسلامی است.پیروزی در مقابل دشمنی که ساز و برگ نظامیش محل قیاسی با توان نظامی ما نداشت با محاسبات مرسوم نظامی دور از ذهن تصور می شد.از طرف دیگر اختلافات داخلی نیز در مرحله حساسی قرار گرفته بود.اما پایمردی و غیرت زنان و مردان بی ادعا پیروزی بزرگی را رقم زد،آنچنان که به حق نام"حماسه" گرفت.
خرمشهر آزاد شد و آزادیش را مدیون مردان بزرگی بود که بی اعتنا به غوغای قدرت و ثروت جان در کف نهادند تا ایرانی و ایران اسلامی همچنان سرافراز بماند.دوستی در جایی نوشته بود:"نه اسیر نام و نان شده بودند و نه به میز و مقام چسبیده بودند.آنان غرقه آب گشتند اما به آب آلوده نشدند."
اینک جای خالی آن مردان بی ادعا بیش از هر زمان دیگری احساس می شود.اگرچه همه ما به آن اسطوره های مقاومت می بالیم اما فقدان بزرگمردانی چون مهدی و حمید باکری ،جهان آرا،خرازی ،همت،چمران،بروجردی،کاظمی،صیادشیرازی و هزاران سرمایه انسانی دیگرخلاء پر ناشدنی است.مردانی که اگر امروز بودند اوضاع به گونه ای دیگربود ،"آنان نشان داده بودند برای خود ردایی نمی دوزند و برخوان قدرت نمی نشینند."
به روح بزرگشان درود می فرستیم. یادشان گرامی و همتایانشان بسیار باد.
خوشا چون سرو ایستادنی سبز
خوشا چون برگها افتادنی سبز
خوشا چون گل به فصلی،سرخ مردن
خوشا در فصل دیگر ، زادنی سبز
تاریخچه روز ماندگاری به نام دو خرداد/سید محمد ابطحی
نمی دانم پس از مرگم چه خواهد شد