اميدهاي دوباره براي آمدن مهندس!
سابقه میرحسین موسوی
میرحسین موسوی برای ایرانیان، یادآور روزیهای سخت جنگ تحمیلی، سهمیهبندیها و كوپنها است. با این حال مشخص نیست اگر موسوی كماكان به آرمانها و اصول فكری حاكم بر مواضع اقتصادی خود باقی مانده باشد، تكلیف مدیران ارشد اقتصادی دولتهای هاشمی و خاتمی كه اكثریت آنها سالهاست ردای اقتصاد دولتی از تن خارج كردهاند، با این سیاستها چه میشود؟
شاید یادآوری آخرین مواضع «نخستوزیر دوران پرافتخار» (عنوانی كه مجمع روحانیون مبارز برای میرحسین برگزیده است)، بخشی از این «زاویهها» را نشان دهد. آنجا كه موسوی در سال 86 و به مناسبت سالگرد انفجار دفتر حزب جمهوری اسلامی، سالن اجتماعات موسسه «دین و اقتصاد» را به مجلس برای بیان انتقادات شدیداللحن خود از «گسترش فقر در كشور، افزایش فاصله مسوولان با مردم و روزهای پیروزی انقلاب، دوری از نظام ارزشی دهه 60، بیتوجهی به مستضعفان و محرومان» و مانند این، تبدیل كند. این سخنان موسوی البته به دنبال آن بیان شد كه وی سالهای طولانی را در «سكوتی محض» گذراند. سكوتی كه پس از حذف پست نخستوزیری از نظام سیاسی ایران در جریان اصلاح قانون اساسی در سال 86 آغاز شد و تاكنون به جز برخی استثناها مانند اعتراض به توصیف فلهای مطبوعات در سال 79 و رد صلاحیت گسترده كاندیداهای نمایندگی مجلس هفتم در سال 82 كه هر دوی آنها از قضا، از بزرگترین چالشهای حركت اصلاحی جامعه ایران بودند، ادامه داشته است.
تازهترین واكنش به مواضع موسوی
با این وجود نام میرحسین موسوی در این اواخر به واسطه مسئلهای دیگر مجددا در محافل خبری و سیاسی مطرح شد. آنجا كه «علیاكبر محتشمیپور» وزیر اسبق كشور در مراسم بزرگداشت آیتالله توسلی از نظر امام درباره عدممخالفت نهضت آزادی با جمهوری اسلامی خبر داد و پس از آن «علیمحمد حاضری» دبیر انجمن اسلامی مدرسین دانشگاهها هم اظهار داشت كه نخستوزیر محبوب امام نیز این مسئله را تایید كرده است. این امر البته با واكنش فوری روزنامه «كیهان» مواجه شد. «حسین شریعتمداری» مدیرمسوول این روزنامه در این خصوص نوشت: «جناب آقای مهندس موسوی اگر چه طی 20 سال گذشته در مقابل اندوه بیحرمتیهای مدعیان اصلاحات به ارزشهای اسلام، انقلاب و اهانت به ساحت مقدس حضرت امام، سكوت غیرقابل توجیهی داشته است ولی گمان نمیرفت و نمیرود كه خود ایشان نیز به جماعت تحریفكنندگان كلام حضرت امام بپیوندند.» واكنش محافل سیاسی و رسانههای جناح راست به هرگونه اظهارنظر نسبت به آخرین نخستوزیر ایران در شرایطی صورت میگیرد كه زمزمه احتمال كاندیداتوری موسوی در انتخابات دوم خرداد 76 و هراس از حاكم شدن دیدگاههای اقتصادی او به كشور، بازاریان راستگرا را به محضر اعضای بلندپایه جامعه مدرسین حوزه علمیه قم كشاند تا نهاد روحانیت، نقش نسبی و متقابل خود در حمایت از نهاد بازار را ایفا كند. بنابراین، طبیعی است كه مطرح شدن مجدد نام میرحسین موسوی برای شركت در انتخابات ریاستجمهوری، واكنش تقابلی و منفی اصولگرایان را به دنبال داشته باشد. اصولگرایانی كه بهخوبی از تاثیر نامزدی موسوی بر ریزش آرای كاندیداهای مورد حمایتشان و بهخصوص محمود احمدینژاد آگاهند.
از این روست كه نامزدی احتمالی میرحسین موسوی در انتخابات آتی، علاوه بر اینكه میتواند زمینهساز وحدت و اجماع حداكثری اصلاحطلبان باشد، زمینه اتحاد اصولگرایان در برابر او را نیز فراهم میسازد. شاید دانستن همین مسئله هم باعث شود كه آخرین نخستوزیر ایران مانند انتخابات قبلی كه تا دقایق آخر تصمیم نهایی خود را اتخاذ كرده بود، این بار هم تصمیمگیری خود را به واپسین ثانیهها موكول كند. هیچكس هم نمیداند میرحسین موسوی در آن لحظه چه تصمیمی میگیرد.
نمی دانم پس از مرگم چه خواهد شد