با نام و ياد خداي مهربان

شروع به كار این وبلاگ بازتاب هاي متفاوتي داشت. در اين سه روز كه از تولد"سوتك گلو"میگذرد تعداد نظرات خوانندگان،sms ها،تلفنها و ایمیل های ارسال شده حقیقتا" دور از انتظار من بود.

از همه بزرگواران سپاسگزارم و از خدای حکیم و مهربان می خواهم مرا در ارج نهادن به لطف دوستان یاری کند و لیاقتم را برای پاسخگویی به انتظار آنان افزون نماید.

دوستانی خواسته اند از جاده انصاف خارج نشوم و یکطرفه ننویسم.برای این گروه از بزرگواران که احتمالا" کمتر مرا می شناسند عرض می کنم: شیوه تغییر ناپذیر این وبلاگ "نقد و تحلیل" خواهد بود.اخبار نه از جهت اطلاع رسانی صرف،بلکه برای آنکه دست مایه نقد و تحلیل قرار گیرند انتشار خواهد یافت.خبر حتی اگر در قالب شنیده ها باشد با اطمینان از صحت آن درج خواهد شد.

رویه مرسوم من نیز در طول فعالیتهایم همینگونه بوده است.بررسی سوابقم نیز می تواند سمت و سوی نگاهم را به مسائل مختلف نمایان سازد.درست است که جامعه ما به دلایل متعدد از جمله ناشیگری عده ای از افراط و تفریط رنج می برد،اما این دلیلی نمی شود که مشفقان و نخبگان جامعه طریق" باری به هرجهت " پیش گیرند و نقد را به فراموشی بسپارند. نقد گوهری است که اگر فضیلت آن پاس داشته نشود و قدر نبیند،قدرت چنان بی محابا خواهد تاخت که حتی خصوصی ترین عرصه شهروندان نیز در امان نخواهد ماند.بر این اساس برای عزت و سربلندی ایران اسلامی نقد مشفقانه را به مثابه یک راهبرد جهت اصلاح امور بکار خواهیم گرفت.

واقعیت این است که در کشور ما عموما" مغالطه ای مبنی بر لزوم همنشینی نقد با پیشنهاد صورت می گیرد.مخاطبان نقد- در بسیاری از موارد به صورت عمدی- از منتقدان می خواهند به جای نقد پیشنهاد ارائه دهند! بزرگی می گفت مثال مهجور ماندن نقد و کج فهمی از کارکردهای آن به این می ماند که شما به مدیر رستورانی بگویید غذا خوشمزه نبود و او بگوید خوب!حالا پیشنهادتان چیست؟! یا به خیاطی بگویید این لباس به تن من جور در نمی آید و او پاسخ دهد پیشنهادتان چیست؟! غافل از آنکه این نقد مهم ترین خدمت را برای آنها کرده تا آن را همچون چراغی در دست گیرند و در روشنای آن به اصلاح عیوب و کژتابی های خود بپردازند. موارد فوق به این معنا نیست که ما از پیشنهاد رویگردان خواهیم بود اما یقین داشته باشیم که یک پیشنهاد خوب از دل نقد رویه های ناصواب به دست خواهد آمد.

ما آبروی فقر و قناعت نمی بریم                 با پادشه بگوی که روزی مقدر است            

موارد دیگری را نیز می خواستم بنویسم. اما می ترسم مطالب خسته کننده باشد،منتظر نقدهای شما هستم .دوست دارم با نظرات و دیدگاههای شما درخصوص نحوه ادامه کار وبلاگ نیز آشنا شوم. نشانی  من naser.hazrati@gmail.com می باشد.

.......................................................................

یاد دکتر قیصر امین پور بخیر که می گفت:

حرف های ما هنوز ناتمام

       تا نگاه می کنی: وقت رفتن است

                    باز همان حکایت همیشگی!

                                پیش از آنکه با خبر شوی

                                       لحظه عزیمت تو ناگزیر می شود

                                            ای دریغ و حسرت همیشگی

                                                    ناگهان چه زود دیر می شود!