با نام و یاد خدای مهربان
گویا تخریب دیگران در وبلاگها( به ویژه وبلاگهای استانی) را پایانی نیست.کاش آمران و مجریان این عمل زشت آنقدر شجاعت و جوانمردی داشتند که حداقل برای خود نامی مستعار انتخاب می کردند اما وقاحت و بی اخلاقی به جایی رسیده است که با نام و نشانی وبلاگ افراد حقیقی و مشخص اقدام به این کار میکنند و پیام هایی حاوی دروغ ،توهین ،افترا و تهمت همراه با ادبیاتی بچه گانه ارسال می نمایند.
بررسی موردی نیز نشان می دهد اختلاف افکنی و ایجاد فضای کینه و کدورت بین وبلاگ نویسان از اهداف مهم این دسته از وبگردان بیمار می باشد.از همه دوستانی که به نام من برایشان کامنت هایی از این دست گذاشته شده عذر خواهی می کنم.ظاهرا"جز اینکه به طور موقت ارسال نظر را تعطیل کنیم چاره ای نمانده است.تا بر طرف شدن این فضای مسموم برای هیچ کس نظر ارسال نخواهم کرد.
خسته ام از این کویر ،این کویر کور و پیر
این هبوط بی دلیل ،این سقوط ناگزیر
از کویر سوت و کور تا مرا صدا زدی
دیدمت ولی چه دور! دیدمت ولی چه دیر!
این تویی در آن طرف ،پشت میله ها رها
این منم در این طرف ،پشت میله ها اسیر
دست خسته مرا ،مثل کودکی بگیر
با خودت مرا ببر ، خسته ام از این کویر!