با نام و یاد خدای مهربان
امروز مصاحبه هفته نامه شهروند با جناب آقای موسوی خوئینی ها-که به بهانه۱۳ آبان و باعنوان "رازهای آیت الله" انتشار یافته بود - را می خواندم.نام ایشان علی رغم مسئولیتهای زیادی که در طول انقلاب داشته اند با روزنامه سلام عجین شده است.سلام در روزگاری با ویژگی های خاص دهه هفتاد انصافا"یک پدیده بود و از حیث تاثیری که به جای گذاشت یک راه.
یکی از بخشهای جالب این روزنامه که در میان مخاطبانش جایگاه مخصوصی باز کرده بود ستون مشهور"الوسلام" بود.خاطرم می آید زمانی در این ستون شهروندی از مشهد در باره مسائل مختلفی که در استان خراسان آن روز می گذشت گزارشی داده بود و پرسیده بود که در تهران این موارد را با چه کسی در میان بگذارد؟ درآن ستون به آن شهروند محترم توصیه شده بود که رنج راه را برخود هموار نسازد،راه کوتاه نماید،سری به حرم امام رضا بزند و مسائل تهران و مشهد را - هردو را تواما"- به آقا بگوید!.
بزرگان زیادی در طول این سالها بی حرمتی دیدند و ناچار راه گوشه گیری در پیش گرفتند.آقای خوئینی ها یکی از این بزرگان بود.فارغ از هرگونه ذهنیت و گرایش سیاسی معتقدم به همه بزرگانی که دل در گرو سرافرازی ایران اسلامی دارند باید حرمت نهاد.این یک اصل تغییر ناپذیر است:احترام بگذاریم تا محترم بمانیم.چنین باد!